Op weg naar een ‘logische’ Fed renteverlaging?

Marktrapport

Vorige week kregen we een uitgebreide update over de Amerikaanse economie .Een kort overzicht: Het ISM-vertrouwen uit de verwerkende nijverheid toonde een contractie. De verstoring van de productieketting door de handelsoorlog treft ook de Amerikaanse ‘maakindustrie’. De dienstensector en de tewerkstelling houden wel stand. Toegeven, de tewerkstellingsgroei (130 000) bleef iets onder de verwachting. In een iets langer perspectief blijft de tewerkstellingsgroei wel op koers, zeker gezien de lange economische cyclus en de lage werkloosheid. De andere deelcomponenten van het arbeidsmarktrapport waren wel goed. De lonen stegen meer dan verwacht en de participatiegraad neemt toe. De marktreactie was uiterst beperkt. De conclusie naar het Fed-beleid toe was snel getrokken. De markt verwacht(te) dat de Fed de rente volgende week me 25 bpn zal verlagen en de payrolls werden gezien als de perfecte illustratie dat die verwachting gerechtvaardigd is. We leven immers in een tijdperk waar van de centrale banken niet enkel verwacht wordt dat dat ze hun doelstelling inzake groei en inflatie halen. Ze moeten ook ‘preventief’ optreden als ze risico’s zien. Beter wat te vroeg dan wat te laat. Toch blijft de vraag of een nieuwe reeks renteverlagingen nu al echt nodig is. Meer nog is de vraag of het realistisch is wat we vragen van de centrale bankiers.

De rol van centrale banken kan veranderen, zeker na een kantelpunt. Voor de financiële crisis hadden we in de huidige situatie geen extra versoepeling meer verwacht. Het is niet abnormaal dat markten ‘uitgesproken’ verwachtingen hebben over het beleid. Wel gaan die verwachtingen nu systematisch in de softe richting. De centrale banken moeten vooral soepel genoeg zijn. Zowel de politiek als de markt leggen een heel grote verantwoordelijkheid bij de centrale bank. Sommigen kunnen leven met de hen toegemeten ‘almacht’ en willen de roep op een forse versoepeling inwilligen. Anderen vinden extra actie minder vanzelfsprekend. Hoeveel verantwoordelijkheid kan je naar de centrale bank doorschuiven? Als je verwacht dat ze alles moet oplossen met een (soepel) beleid, houdt ze mogelijk te weinig munitie over voor wanneer het echt nodig is in het kader van haar normale opdracht. Bijvoorbeeld: in welke mate moeten centrale banken de handelsoorlog compenseren? Moet de Fed het beleid ‘automatisch’ verder versoepelen als Trump de handelsoorlog op de spits drijft? Het zou ‘logischer’ zijn dat de politiek dat conflict oplost en de rol van de centrale banken daarbij secundair blijft. Hetzelfde geldt voor een gebrek aan structurele maatregelen om de groei te versterken of de terughoudendheid van bepaalde overheden om de fiscale ruimte die ze hebben te gebruiken.

In een speech vrijdag bleef Fed-voorzitter Powell positief over de groei, maar deed tegelijk niets om de verwachting voor een renteverlaging in twijfel te trekken. In het huidige context is dit een compromis om niet met de markten en/of de politiek in aanvaring te komen. Vraag blijft of dat op termijn de efficiëntie/slagkracht van het monetaire beleid ten goede komt. Zoals we vorige week schreven, toonde ook Christine Lagarde zich in haar hoorzitting voor het Europese Parlement gevoelig voor de neveneffecten van het beleid waarvan men hoopt dat het zowat alle problemen moet en kan oplossen.
 

Figuur - VS 2-j rente: markt rekent op verdere hulp van de Fed.

Bron: Bloomberg

Disclaimer:

Deze publicatie vormt een algemene duiding van de financieel-economische actualiteit op korte termijn en kan niet beschouwd worden als onderzoek op beleggingsgebied. Deze publicatie kan evenmin worden beschouwd als beleggingsadvies of als beleggingsaanbeveling met betrekking tot de beschreven financiële instrumenten en houdt op geen enkele wijze een beleggingsstrategie in. Deze publicatie maakt een kleine niet-geldelijke tegemoetkoming uit die ook gratis ter beschikking wordt gesteld van het publiek.
BC group.De informatie opgenomen in deze publicatie mag op geen enkele manier gepubliceerd, herschreven of heruitgegeven worden in eender welke vorm. KBC Bank NV heeft beroep gedaan op de door haar betrouwbaar geachte bronnen voor de informatie opgenomen in deze publicatie. De accuraatheid, volledigheid en tijdigheid van de informatie wordt evenwel niet gegarandeerd. Er wordt niet gewaarborgd dat de voorgestelde scenario’s, risico’s en prognoses de marktverwachtingen weerspiegelen noch dat ze in realiteit tot uiting zullen komen.
KBC Bank NV noch enige andere vennootschap van de KBC-groep (of enige van hun aangestelden) kunnen aansprakelijk gesteld worden voor enige schade, rechtstreeks of onrechtstreeks, die het gevolg is van de toegang tot, de consultatie of het gebruik van de informatie en de gegevens vermeld in deze publicatie.
KBC Bank is een kredietinstelling naar Belgisch recht en staat onder het prudentieel toezicht van de Europese Centrale Bank (ECB, Sonnemannstrasse 22, 60314 Frankfurt am Main, Duitsland). Concreet oefent de Europese Centrale Bank het toezicht uit via een “Joint Supervisory Team” waarvan ook personeelsleden van de Nationale Bank van België (NBB, de Berlaimontlaan 14, 1000 Brussel, www.nbb.be) deel uitmaken.
KBC Bank NV staat ook onder toezicht van de FSMA voor wat het toezicht op de gedragsregels en de financiële markten betreft (Congresstraat 12-14, 1000 Brussel, www.fsma.be).
KBC Bank NV maakt deel uit van de KBC-groep. De website www.kbc.com bevat uitgebreide informatie over de KBC-groep.

Gerelateerde publicaties

Kroon profiteert niet van ‘Norges’ renteverhoging

MR20190920NorgesBank

Verdeeldheid binnen de Fed over toekomst

MR20190919_Verdeeldheid binnen de Fed

Bouwsector: last man standing

MR20190918_Bouwsector

Olieschok: geen reden tot ongerustheid?

MR20190917OlieMR
KBC gebruikt cookies om je surfervaring aangenamer te maken. Zo kan KBC ook beter inspelen op je behoeften en voorkeuren. Door verder te surfen ga je akkoord met het gebruik van deze cookies. Meer info? Of wil je geen cookies?Klik hier.